Katarzyna Czyżycka. Polski logopeda dzieci dwujęzycznych.
Ania i Marysia są bliźniaczkami. Mają po 7 lat, obie z ryzyka zagrożenia dysleksją.Marysia: „Jeeeezu, ale to łatwe jest. Muszę to robić?” Ania: „Jesteś mądra. Ale możesz być jeszcze mądrzejsza. Na razie uczymy się z panią Kasią przez zabawę, potem będzie już tylko ciężka harówka do 67 r. ż. Wykorzystaj czas, który masz teraz.” Ja im tego tekstu nie sprzedawałam 😛
Kacper (4 l.) w przedszkolu miał za zadanie wybrać spośród leżących przed nim obrazków takie, na którym namalowane jest jakieś zwierzę. Wybrał kozę.Kacper: „To jest koza. Popatrz. Tu ma rogi, a tu ma cycuszki” Facet. Zdjęcie pobrane z http://pl.freepik.com/darmowe-zdjecie/koza_574666.htm
Dzisiaj sobota, ale mam humor rodem z horroru, więc zajrzałam do wczorajszych notatek z przedszkola… …i sobie przypomniałam:Kacper (5 l. wyskakuje nagle z tekstem nie bardzo wiadomo do czego się odnoszącym): A małe dzieci nie mogą pić piwa!!! 🙂Kasia (tzw. karpik + myślenie „co ja powiedziałam, że on z tym piwem”): A duże mogą?Kacper: MogąKasia (chcąc zakończyć temat): oj, Kacper, Kacper.. a widziałeś kiedyś duże…
.. są głupie odpowiedzi, nieprawdaż? A więc na „głupie” polecenia – są głupie komentarze 🙂 Z kręgu głupich pytań: próbowałam Pawła (4 l.) lekko wciągnąć do zajęć, bo odpływał myślami w stronę chmur.Kasia: Paweł, a gdzie mama poszła?Paweł: Na plac zabaw z Antkiem i Kubą.Kasia: A ty co będziesz teraz robił?Paweł (wzrok litości i pogardy): Machał skrzydłami!! (i tu ruch rąk a`la skrzydła)Ale się przynajmniej rozbawił:)…
Zadaniem Ani (8 l.) było dokończyć opowiadanie. To częste ćwiczenie – robię je z dziećmi, które potrafią już pisać. Ja zaczynam (najczęściej piszę to, co mi ślina na język przyniesie), potem dzeciaki piszą kolejne trzy zdania, potem ja… i tak w koło aż nie dojdziemy do jakiegoś (nie)przyjemnego zakończenia.Taki sam plan miałam na te zajęcia.Napisałam: – Nadeszła wiekopomna chwila – zaczął swoje przemówienie Gustaw– Nie…
Czasem między mną i dzieckiem na zajęciach wywiązuje się zupełnie niezaplanowany dialog. A że ja zołza jestem, to czasem ciągnę do końca. Tym razem nie musiałam…. Kasia (biorąc na ręce Michałka): Michał, aleś ty ciężki. Gdzie ty taki ciężki urosłeś?”Michał: „W przedszkolu” Kasia (pokazując obrazek): „To jest królewna”Olek: „To tak jak ja, tylko ja jestem chłopiec.” Tomek kichnąłKasia: „Na zdrowie!, 100 lat!”Tomek (oburzony): „Ale ja…
Ech… wszystko bez sensu. Chciałabym tak wiele napisać, a tak mało mogę. Opowiem zatem o czymś, o czym opowiedziała mi wcześniej Ania.Otóż Ania stała sobie grzecznie na przystanku. Obok niej stał na oko 5 – letni chłopiec z babcią. W górze leciał samolot. Mały podniósł rączkę do góry i zawołał:– Patrz, babciu, czarownice zapi****lają samolotem!
„(K)asia, Nisia am chcesz” Najcudowniejsze dzisiejszego dnia. Najwspanialsze, bo pierwsze 4letniej Weroniki. Co z niego wynika? Nigdy więcej nie miej coli w gabinecie. Nie pozwól zaglądać dziecku do szafki, w której jest nutella. 🙂
Pan Janek cierpi na afazję motoryczną. Polega to m.in. na tym, że facet wie, że chce COŚ KONKRETNEGO powiedzieć, ale kiedy już zaczyna TO mówić, usta i język układają mu się w zupełnie inne wyrazy. Skutek jest taki, że praktycznie cały czas słychać „nie mogie, nie mogie, nie mogie” i parę innych zwrotów zapamiętanych przez mózg Wczoraj, po raz kolejny, ćwiczymy „jestem”.Kasia: Powtarzamy: jestem złyJan: Jes-tem złyKasia:…
Dzisiaj będzie niekonwencjonalnie. O kilku „przypadkach” z ostatniego czasu. Pompon. Sprawdzam, co maluchy pamiętają z ostatniego roku. Pokazuję na „I”.Kasia: Co to jest?Tosia (2 l.): Litera! 🙂 I nie miała racji? U Karoliny (5 l.) było bardzo podobnie. Grzecznie pytam: Gdzie jest „U”??Karolka (pokazując na tablicę samogłosek): gdzieś tu…. Olivier (4 l.) na pytanie: Ile tu jest jabłek?Odpowiedział: DuuużoJabłek było 9. 🙂 Maksymilian (6 l.) za to…