Zadałam Wam dziś na FB pytanie, co chcielibyście wiedzieć o dwujęzyczności. Wybrałam 10 pytań.. i udzielam 10 wskazówek 🙂 Mam nadzieję, że się przydadzą!

  1. Jeżeli Wasze języki należą do tej samej grupy językowej i dogadujecie się bez trzeciego mówiąc każde w swoim, nie zaprzestajcie tego. Taki układ jest w porządku dla Waszej pociechy 🙂
  2. O tym, kiedy rozpocząć naukę czytania i pisania w dwóch językach pisałam tutaj 🙂
  3. Krtań nie „przebudowuje” się. Dziecko nie mówi niektórych głosek z języka polskiego z powodów albo anatomicznych (wędzidełko zbyt krótkie, język „leniwy”, podniebienie nie rusza się) albo zbyt małej ilości bodźców językowych. Jeśli to powód anatomiczny (a to może stwierdzić logopeda i laryngolog), to gdyby było jednojęzyczne mówiłoby też niepoprawnie. Ale da się to wyćwiczyć. Jeśli powodem jest zbyt mało bodźców językowych, trzeba je zwiększyć, np. poprzez częstsze wyjazdy do Polski 🙂 Powodem może być także słuch fonemowy – tu wskazówki 🙂
  4. Dziecko miesza osoby czasownika do 4.r.ż. Normalne. Częstokroć miesza także rodzaje 🙂 Tu jest wskazówka do zabaw. I tu też 🙂
  5. Moim zdaniem dzieci dwujęzyczne powinny być uczone czytania metodą sylabową. Na przykład symultaniczno – sekwencyjną Więcej o tym dlaczego, po kliknięciu :).
  6. W towarzystwie rozmawiamy w języku.. zrozumiałym dla wszystkich. Savoir – vivre tak mówi i tego się trzymamy 🙂 Bunt na naukę czytania mają wszystkie dzieci. Może ten wpis coś pomoże? 🙂
  7. Dwulatek mówi „po swoje